Τρίτη, 19 Νοεμβρίου 2013

ΣΧΕΔΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ: ΤΑ ΣΚΥΛΙΑ

Το δεύτερο θέμα με το οποίο επέλεξαν να ασχοληθούμε φέτος τα παιδιά ήταν "τα σκυλιά". Αρχικά καταγράψαμε το τι ξέρουμε για τα σκυλιά και εν συνεχεία δημιουργήσαμε το ιστόγραμμα , στο οποίο καταγράψαμε τί θέλουμε να μάθουμε για τα σκυλιά. Οι απορίες μας; Τί τρώνε τα μεγάλα αλλά και τα μικρά σκυλιά, πώς γίνονται τα μικρά σκυλιά , πως πλένουν τα σκυλιά και εάν αρρωσταίνουν τα σκυλιά. Επίσης θέλαμε να μάθουμε για τις τρίχες τους, πού κάνουν τα κακά τους και για το τί χρειάζονται τα σκυλιά.



Η επόμενη δουλειά μας ήταν να ψάξουμε στην τάξη και στη βιβλιοθήκη μας να βρούμε υλικό που σχετίζεται με το θέμα μας και θα μας βοηθούσε στη διερεύνηση των ερωτημάτων μας. Βρήκαμε διάφορα βιβλία και αποφασίσαμε να διαβάσουμε το παραμύθι " Η Λαίδη και ο Αλήτης". Μέσα από τη συγκεκριμένη ιστορία βρήκαμε την ευκαιρία να ασχοληθούμε με το θέμα των αδέσποτων ζώων και τη σημασία που έχει για ένα σκυλί το να έχει σπίτι, οικογένεια και φίλους.






Είδαμε στο διαδίκτυο φωτογραφίες αδέσποτων ζώων, συζητήσαμε για τις κακουχίες, στερήσεις αλλά και αρρώστιες που τα κάνουν να κινδυνεύουν καθημερινά και χωριστήκαμε σε ομάδες και γράψαμε τί μπορεί να θέλει πιο πολύ να μας πεί ένα αδέσποτο σκυλάκι.Στη συνέχεια ζωγραφίσαμε τί θα του δίναμε για να είναι ευτυχισμένο.




Παρατηρήσαμε φωτογραφίες από σκυλόσπιτα και τα ζωγραφίσαμε

αλλα και τα φτιάξαμε με το οικοδομικό υλικό

και παρακολουθήσαμε κουκλοθέατρο όπου πρωταγωνιστής ήταν ένα μικρό σκυλάκι που χάθηκε γιατί δεν το πρόσεχε το μικρό του αφεντικό. Στη συνέχεια δεν χάσαμε και εμείς ευκαιρία να το παίξουμε χωρισμένοι σε ομαδούλες και επιλέγοντας τους ρόλους μας αλλά και εμπλουτίζοντας την ιστορία μας με διαδραστικό τρόπο.


Ενα τραγούδι, "Ο σκύλος μου ο Πλάτωνας" έγινε αφορμή για να συζητήσουμε πόσο σημαντική είναι η οικογένεια για ένα σκυλί αλλά και πόση χαρά μπορεί να προσφέρει στα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας. 


Εκτός από σπίτι και οικογένεια ένα σκυλάκι έχει ανάγκη από φαγητό! Φτιάξαμε λοιπόν σκυλοτροφή

συζητήσαμε για το τί πρέπει να τρώνε και τί δεν πρέπει να τρώνε τα σκυλιά, διαβάσαμε πληροφορίες για να δούμε εάν οι σκέψεις που καταγράψαμε ήταν σωστές και παίξαμε παιχνίδια με τα αγαπημένα των σκυλιών κόκκαλα!


Διαβάσαμε το βιβλίο της σειράς : Εγώ και το κατοικίδιό μου "Σκυλιά" όπου ένα μικρό σκυλάκι, η Ήρα, μας παρουσιάζει τον εαυτό της, την οικογένειά της, άλλες ράτσες σκυλιών, πώς γεννήθηκε αλλά και πώς χτενίζεται και πλένεται για να είναι γερή και υγιής.


Αντλώντας πληροφορίες από το διαδίκτυο μιλήσαμε για αρρώστιες από τις οποίες κινδυνεύουν τα αγαπημένα μας σκυλιά αλλά και εμείς οι ίδιοι εάν δεν είμαστε προσεκτικοί. Ιδιαίτερη έμφαση δώθηκε στην επεξεργασία υλικού για την πρόληψη της λύσσας( με πληροφορίες που αντλήθηκαν από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων-http://www.minagric.gr/images/stories/docs/politis/Trofima_Ygeia/entipo_lissas_paidia160913.pdf) αλλά και για την προστασία από τους ψύλλους, οι οποίοι κατά καιρούς μας επισκέπτονται λόγω τοπικών συνθηκών.

Καθ'όλη τη διάρκεια επεξεργασίας του θέματος τα παιδιά εμπλούτισαν τη γωνιά παρατήρησης με τα σκυλάκια τους τα οποία αξιοποιήθηκαν ποικιλοτρόπως τοσο στις ελεύθερες δραστηριότητες όσο και στις οργανωμένες. Με αφορμή τη διαπίστωση ότι δεν έχουν όλα τα σκυλιά το ίδιο πρόσωπο και τρίχωμα αλλά και ότι κάποια μοιάζουν μεταξύ τους ερευνήσαμε στο διαδίκτυο και αποφασίσαμε σε ποιές ράτσες ανήκουν κάποια από τα σκυλιά μας. Εν συνεχεία χωριστήκαμε σε ομάδες και δημιουργήσαμε δύο από τα σκυλιά: το σκυλί αγίου Βερνάρδου και το κόλεϊ.

Εν όψει εορτασμού της επετείου του Πολυτεχνείου μάθαμε την έννοια και τη διαδικασία των εκλογών διενεργώντας τις δικές μας εκλογές για να εκλέξουμε τον αρχηγό των σκυλιών αφού προηγουμένως κάναμε στους υποψηφίους μας προεκλογική παρουσίαση με τα θετικά τους στοιχεία.

Τα παιδιά βέβαια δεν έχασαν την ευκαιρία να δημιουργήσουν με δικούς τους τρόπους τα δικά τους σκυλιά!


Δευτέρα, 11 Νοεμβρίου 2013

ΣΧΕΔΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ: ΤΑ ΦΡΟΥΤΑ

Το πρώτο θέμα με το οποίο ασχοληθήκαμε μετά από επιλογή των παιδιών τη φετινή σχολική χρονιά ήταν "τα φρούτα". Αρχικά ζωγραφίσαμε τα φρούτα που γνωρίζαμε  και είπαμε στους συμμαθητές μας ποιό φρούτο μας αρέσει να τρώμε.Εν συνεχεία φτιάξαμε το ιστόγραμμα αναφορικά με το τί θα θέλαμε να μάθουμε για τα φρούτα.Συγκεκριμένα θέλαμε να μιλήσουμε για το μήλο, για το λεμόνι, για το πορτοκάλι,για το σταφύλι, για το κεράσι και να μάθουμε πώς γίνονται τα φρούτα γλυκό.

 Από την επόμενη κι'όλας ημέρα αρχίσαμε να δημιουργούμε τη γωνιά παρατήρησης φέρνοντας φρούτα από το σπίτι μας. Το πρώτο φρούτο που έκανε την εμφάνισή του ήταν το λεμόνι. Αφού το παρατηρήσαμε αποφασίσαμε να το κόψουμε και να διαπιστώσουμε εάν είχαν δίκιο κάποια παιδιά που έλεγαν ότι δεν είναι νόστιμο. Παρατηρήσαμε ότι έσταζε χυμό και αφού δοκιμάσαμε αποφασίσαμε ότι δεν ήταν ένα φρούτο που θα μπορούσαμε να φέρνουμε στο σχολείο για να το τρώμε με το προγευμά μας. Προβληματιστήκαμε λοιπόν που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το λεμόνι και οι εμπειρίες μας από την κουζίνα της μαμάς μας έδωσε τις απαντήσεις: η μαμά μου το βάζει στις πατάτες και μετά τις βάζει στο φούρνο- φτιάχνουμε και λεμονάδα- το βάζουμε και στο κέικ.Τέλος μάθαμε και το παραδοσιακό τραγούδι "λεμονάκι μυρωδάτο" το οποίο μας άρεσε πολύ και ήταν η αφορμή να ρίξουμε στο σχολείο μας τον πρώτο μας χορό για τη φετινή χρονιά.



Στη συνέχεια φέραμε πολλά μήλα. Τα παρατηρήσαμε, διαπιστώσαμε ότι δεν υπάρχουν μόνο κόκκινα μήλα αλλά και πράσινα αλλά και ότι πολλά από αυτά είναι μεγάλα και κάποια είναι μικρά και με αφορμή αυτές τις παρατηρήσεις κάναμε ομαδοποιήσεις με βάση το χαρακτηριστικό του χρώματος και του μεγέθους. Εν συνεχεία χωριστήκαμε σε δύο ομάδες και αναλάβαμε να ζωγραφίσουμε την ομάδα των μικρών μήλων και την ομάδα των μεγάλων μήλων.

Διαπιστώσαμε ότι από την αυλή του σχολείου μας φαινόταν μια μηλιά γεμάτη μήλα την οποία σχεδιάσαμε σε ομάδες και παρουσιάσαμε στην ολομέλεια το αποτέλεσμα της προσπάθειάς μας. Στις ομάδες μας εντάχθηκαν και παιδιά της πρώτης τάξης του Δημοτικού Σχολείου(οι περσινοί συμμαθητές και μαθητές μας),τα οποία εκείνη την ώρα είχαν διάλειμμα και μας ζήτησαν να συμμετέχουν στη δραστηριότητα!

Διαβάσαμε τη Χιονάτη και τους Επτά νάνους αλλά και την ιστορία του Αδάμ και της Εύας και ζωγραφίσαμε τον κήπο της Εδέμ όπως τον φανταστήκαμε εμείς.


 Διαβάσαμε την ιστορία του μήλου, την οποία μπορείτε και εσείς να βρείτε στο πολύ αξιόλογο μπλόγκ της συναδέλφου Σοφίας Σουλιώτη(http://sofiasoulioti.blogspot.gr).

Τραγουδήσαμε το παραδοσιακό τραγούδι "μήλο μου κόκκινο", το χορέψαμε και γράψαμε σε ομάδες και τους πρώτους κουκλοθεατρικούς διαλόγους για τη φετινή χρονιά:
Α. ΟΜΑΔΑ (ΣΥΚΟ- ΜΠΑΝΑΝΑ γιατί αποφασίσαμε να μην υπάρχουν μόνο μήλα  σο κουκλοθεατρικό μας)
Σύκο: Τί κάνεις;
Μπανάνα: Καλά είμαι αλλά είμαι λίγο σταναχωρημένη.
Σύκο: Α μπανάνα θα σε κάνω καλά. Θα παίξουμε κουκλοθέατρο.
Μπανάνα: Α, τι ωραία  ιδέα! Αλλά δεν ξέρω να παίζω κουκλοθέατρο.
Σύκο: Θα σου μάθω.
Μπανάνα: Σε ευχαριστώ πολύ σύκο!
Σύκο: Παρακαλώ!

Β.ΟΜΑΔΑ(ΠΡΑΣΙΝΟ ΜΗΛΟ- ΚΟΚΚΙΝΟ ΜΗΛΟ)
Π. Μήλο: Κόκκινο μήλο τί κάνεις είσαι καλά;
Κ.Μήλο: Ναί.
Π.Μήλο: Να πάμε κάπου;
Κ.Μήλο: Ναι.
Π.Μήλο: Πάμε μια βόλτα στο κουκλοθέατρο.
Κ.Μήλο: Όχι θέλω να μείνω σπίτι μου.
Π.Μήλο: Να μείνω μαζί σου;
Κ.Μήλο:Ναι.

Την ενασχόλησή μας με το μήλο την ολοκληρώσαμε φτιάχνοντας μετά από επιθυμία των παιδιών του ολοημέρου μηλοπιτάκια και αφού είχε προηγηθεί έρευνα στο διαδίκτυο για να βρούμε τι γλυκά μπορούμε να φτιάξουμε με μήλα.





Το επόμενο φρούτο με το οποίο ασχοληθήκαμε ήταν το πορτοκάλι. Αφού το παρατηρήσαμε εξωτερικά και το σχεδιάσαμε και εν συνεχεία ζωγραφίσαμε με ξυλομπογιές στη συνέχεια το κόψαμε και χρησιμοποιώντας στίφτη ή αποχυμωτή φτιάξαμε τη δική μας πορτοκαλάδα την οποία και γευτήκαμε. Μιλήσαμε και για το χρώμα του πορτοκαλιού και μετά από πειραματισμό διαπιστώσαμε ότι μπορούμε να φτιάξουμε το δικό μας πορτοκαλί μετά από ανάμειξη του κόκκινου με το κίτρινο.


Σειρά είχε  το σταφύλι. Παρατηρήσαμε ένα τσαμπί σταφύλι, διαπιστώσαμε ότι το κλίμα δεν μοιάζει με τα υπόλοιπα δέντρα από τα οποία μαζεύουμε φρούτα, παίξαμε μαθηματικά παιχνίδια με τις ρώγες του σταφυλιού, τραγουδήσαμε και γίναμε και εμείς σπουργιτάκια που τρωγόπιναν σε μια ρώγα από σταφύλι και αποφασίσαμε να γίνουμε νοικοκύρηδες και να φτιάξουμε τον δικό μας μούστο και γλυκό σταφύλι. Χωριστήκαμε σε ομάδες και χωρίσαμε αρμοδιότητες: η πρώτη ομάδα είχε ως εργασία της να βγάλει τις ρώγες από το τσαμπί και να τις καθαρίσει ωστε να είναι έτοιμες μετά για να φτιάξουμε το γλυκό. Η δεύτερη ομάδα χρησιμοποίησε ρώγες για να τις στίψει και να μαζέψει τον χυμό του σταφυλιού.

Όταν τελείωσαν τις δουλειές τους και οι δύο ομάδες παρουσίασαν το αποτέλεσμα της εργασίας τους καθώς και τον τρόπο με τον οποίο επιτέλεσαν την εργασία τους και έπειτα ενώθηκαν σε μια ομάδα για να φτιάξουν το γλυκό σταφύλι.Όταν ολοκληρώθηκε η παρασκευή του γλυκού θέλαμε να το δοκιμάσουμε αμέσως αλλά προτιμήσαμε να μην κάψουμε καμιά γλωσσούλα και να περιμένουμε μέχρι το επόμενο πρωί για να δούμε εάν μας είχε πετύχει το γλυκό.Την επόμενη ημέρα, τραγουδώντας το τραγούδι" Σε μια ρώγα από σταφύλι" αλλά και το  τραγούδι " Στου Μανώλη την ταβέρνα" δοκιμάσαμε( και η αλήθεια είναι πως το μισοτελειώσαμε κι'όλας) το γλυκό μας! Παράλληλα φανταστήκαμε ποιά υλικά χρειαζόμαστε για να φτιάξουμε μουσταλευριά και μουστοκούλουρα, τα καταγράψαμε και στη συνέχεια κάναμε τις απαιτούμενες διορθώσεις διαβάζοντας τις συνταγές στο διαδίκτυο.

 Δεν παραλείψαμε να διαβάσουμε και το παραμύθι:" Ένα τσαμπί σταφύλι" της Μαρίας Γουμενοπούλου και να δραματοποιήσουμε σε ομάδες κάποιες σκηνές του παραμυθιού.

Τέλος ασχοληθήκαμε με το κεράσι διαβάζοντας γι'αυτό από την εγκυκλοπαίδεια και βλέποντας φωτογραφίες κερασιών στο διαδίκτυο. Η αδυναμία μας να φέρουμε κεράσια λόγω εποχής ήταν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να αναφερθούμε στις διάφορες εποχές και ότι σε κάθε εποχή ευδοκιμούν άλλα φρούτα.